Αγαπημένη μου Άννα,

Είσαι καλά; Εγώ δυστυχώς δεν έχω καλά νέα. Προχθές είχα ατύχημα με το καινούργιο μου αυτοκίνητο. Ήμουν σε μια διασταύρωση που περνάω καθημερινά για να πάω στη δουλειά. Όταν άναψε το πράσινο φανάρι και ξεκίνησα, είδα ξαφνικά ένα μεγάλο αυτοκίνητο να βγαίνει γρήγορα από ένα στενό. Πρόλαβα να στρίψω λίγο το τιμόνι και ευτυχώς το χτύπημα δεν ήταν δυνατό. Να σου πω την αλήθεια, είναι δύσκολο να περιγράψω τον φόβο και την αγωνία που ένιωσα.

Ευτυχώς, δεν έγινε κάτι σοβαρό. Ο άλλος οδηγός μου ζήτησε συγγνώμη και είπε ότι ήταν δικό του λάθος. Τηλεφωνήσαμε αμέσως στην αστυνομία και στην ασφαλιστική εταιρεία και ευτυχώς ήρθαν γρήγορα. Από την ασφαλιστική μου είπαν ότι θα πληρώσουν τη ζημιά. Τελικά, όλα πήγαν καλά.

Τώρα οδηγώ πιο προσεκτικά, γιατί δεν φτάνει να προσέχω μόνο εγώ—πρέπει να προσέχουμε και τους άλλους οδηγούς στον δρόμο.

Πάμε έναν περίπατο στην παραλία; Χωρίς αυτοκίνητα!

Πολλά φιλιά, Χρυσάνθη